Όλυμπος

Από την Live-Pedia.gr

Το υψηλότερο όρος της Ελλάδας στα σύνορα Θεσσαλίας - Μακεδονίας και στα σύνορα των νομών Πιερίας και Λάρισας. Βρίσκεται στο ΒΑ άκρο του νομού Λάρισας απέναντι απ' το όρος Όσσα (Κίσαβο), σχηματίζοντας μ' αυτήν τη γραφικότατη κοιλάδα των Τεμπών, απ' την οποία διέρχεται κι ο ποταμός Πηνειός.

Η κοιλάδα αποτελεί και τη μοναδική σχεδόν διάβαση και γι' αυτό το λόγο διέρχεται από αυτή κι ο κεντρικός αυτοκινητόδρομος (πλευρά Όσσας) κι ο σιδηρόδρομος (πλευρά Ολύμπου).

Το ύψος του Ολύμπου είναι 2.917 μ. κι ο επιβλητικός όγκος ανάγκασε τους αρχαίους να του παραχωρήσουν το προνόμιο της κατοικίας των θεών τους, που πήραν το όνομα Ολύμπιοι. Η κορυφή Στεφάνι παραχωρήθηκε για το θρόνο του πατέρα των θεών, Δία και είναι γνωστή σήμερα και με το όνομα "θρόνος του Διός". Με την ονομασία αυτή "θρόνος Διός" είναι γνωστή και σήμερα.

Οι κορυφές του σκεπάζονται από χιόνια κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους. Γι' αυτό το λόγο η βλάστηση σε μεγάλο υψόμετρο είναι περιορισμένη και παρουσιάζει ομοιότητες με εκείνη των Άλπεων. Χαμηλότερα βρίσκεται η δασική ζώνη με κύριο εκπρόσωπο της βλάστησης το έλατο. Υπάρχουν επίσης πεύκα, βελανιδιές και οξιές. Οι καστανιές προσδίνουν μια ιδιαίτερη νότα στις απέραντες αυτές εκτάσεις, ενώ, ακόμη χαμηλότερα, συναντάμε ελαιώνες, δάση από μουριές κι εκτεταμένα βοσκοτόπια. Άγριοι θάμνοι, όπως κουμαριές και σχίνα, είναι φαινόμενα πολύ συνηθισμένα στο όρος.

Η πανίδα του είναι παρόμοια με την πανίδα των περισσότερων ορεινών περιοχών της Β. Ελλάδας. Συναντάμε λύκους, αλεπούδες, λαγούς κλπ. Παλαιότερα ζούσαν στον Όλυμπο κι αρκούδες, που επειδή εκεί βρήκαν καλύτερες συνθήκες ζωής. Σε μικρότερο υψόμετρο συναντάμε σκίουρους, ένα περίεργο είδος αρουραίου που ονομάζεται αρουραίος του χιονιού αγριοκάτσικα κ.ά.

Στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου (Μύτικας) πρωτανέβηκαν ένας Έλληνας ο Χρ. Κάκαλος και δύο Ελβετοί ορειβάτες, ο Μπουασουνά κι ο Μπον Μποβύ το 1913.

Σε μια σπηλιά του, ακόμη, έζησε ολομόναχος ο γνωστός ζωγράφος Ιθακήσιος 20 χρόνια, ζωγραφίζοντας τα τοπία του Ολύμπου.