Γη

Από την Live-Pedia.gr

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με τη λέξη γη εννοούμε το χώμα, κυρίως την ξηρά. Ακόμη εννοούμε μια χώρα, την πατρίδα μας, τον κόσμο ολόκληρο.

Μπορούμε να πούμε ότι γη σημαίνει κατοικία του ανθρώπου. Σ' αυτή γεννιέται, μεγαλώνει, μεγαλουργεί και πεθαίνει ο άνθρωπος

Πίνακας περιεχομένων

Η γη και οι πρωτόγονοι

Η γη είναι ένας πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Παλιότερα η Γαία λατρευόταν σαν θεότητα και τη λέγανε γυναίκα του Ουρανού και μητέρα των Τιτάνων. Άλλοτε πάλι την ταύτιζαν με τη Δήμητρα και την Περσεφόνη. Στους Δελφούς οι αρχαίοι Έλληνες είχαν στήσει τον "Ομφαλό της Γης", ένα μαρμάρινο μνημείο, που σώζεται ως τα σήμερα και που θεωρούσαν τους Δελφούς σαν το κέντρο της γης και κατ' επέκταση όλου του κόσμου.

Γένεση της γης

Σχετικά με τη γένεση και την εξέλιξη της γης έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες. Έτσι, ο Θαλής έλεγε ότι η γη προήρθε από το νερό. Ο Αναξιμένης από το πνεύμα ο Αναξίμανδρος από το άπειρο και ο Δημόκριτος από το άτομο.

Σήμερα η επιστήμη παραδέχεται σαν αληθινή τη θεωρία του Γάλλου μαθηματικού και αστρονόμου Laplace. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία κάποια εποχή ο Ήλιος, οι πλανήτες και οι δορυφόροι τους ήταν ενωμένοι και αποτελούσαν μια μεγάλη αυτόφωτη, αεριώδη και διάπυρη μάζα που περιστρεφότανε στο διάστημα.

Επειδή η αεριώδης αυτή μάζα ήταν διάπυρη και ακτινοβολούσε στο αχανές διάστημα, ψυχόταν και συμπυκνωνόταν.

Αποτέλεσμα της συστολής ήταν η αύξηση της περιστροφικής κίνησης και η δημιουργία φυγόκεντρης δύναμης.

Με αυτόν τον τρόπο σχηματίστηκε ο ήλιος οι γαλαξίες, οι πλανήτες, η γη.

Σχήμα της γης

Οι αρχαίοι φαντάζονταν τη γη επίπεδη. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια, γιατί

  • θα έπρεπε να βλέπουμε ταυτόχρονα όλα τα αστέρια τ' ουρανού,
  • το πλοίο, που απομακρύνεται από την παραλία και μας φαίνεται ότι βυθίζεται σιγά - σιγά και
  • αυτό που είδαν οι αστροναύτες από ψηλά δεν ήταν μια επίπεδη επιφάνεια, αλλά μια σφαιρική.
  • Από τον καιρό που ο Νεύτωνας ανακάλυψε το νόμο της βαρύτητας, όλοι οι σοφοί παραδέχτηκαν πως η γη είναι σφαίρα, λίγο εξογκωμένη στον Ισημερινό. Σήμερα πιστεύουμε πως η γη είναι σφαιροειδής.

Μέγεθος της γης

Το μήκος της περιφέρειας του μέγιστου κύκλου της είναι 40 εκατομμύρια μέτρα (για την ακρίβεια 39.921 χιλιόμετρα), της διαμέτρου 12.713.824 μέτρα και η έκταση της επιφάνειάς της 510.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (169 εκ. τετ. χλμ. ή 33% στεριά και 341 εκ. τετ. χλμ. ή 67% θάλασσα).

Κινήσεις της γης

Πρώτος ο Έλληνας φιλόσοφος Αρίσταρχος διατύπωσε την υπόθεση ότι ο Ήλιος μένει ακίνητος και η γη κινείται. Λησμονήθηκε όμως και οι άνθρωποι πίστευαν το αντίθετο, ότι δηλ. η γη μένει ακίνητη και γύρω από αυτήν κινούνται ο Ήλιος και τα άλλα ουράνια σώματα.

Ο μεγάλος αστρονόμος Κοπέρνικος (1473 - 1543) απόδειξε επιστημονικά πως η γη περιστρέφεται και περιφέρεται. Πράγματι η γη, όπως και τ' άλλα ουράνια σώματα, κάνει πολλές κινήσεις. Σπουδαιότερες είναι οι δύο: η μια που κάνει γύρω από τον άξονά της (περιστροφή) κι η άλλη που κάνει γύρω από τον Ήλιο (περιφορά).

Γύρω από τον άξονά της η γη κινείται από τα δυτικά προς τα ανατολικά και η κίνηση αύτή διαρκεί 24 ώρες, δηλ. ένα ημερονύκτιο.

Η άλλη κίνηση της γης, η περιφορά της γύρω από τον ήλιο γίνεται με μέση ωριαία ταχύτητα 106.000 χλμ. και διαρκεί 365 μέρες, 5 ώρες, 48` και 46``'. Το διάστημα αυτό λέγεται έτος.

Η περιφορά είναι ελλειψοειδής και πλησιέστερα στον ήλιο η γη βρίσκεται στις 2 Ιανουαρίου και μακρύτερα στις 3 Ιουλίου.

Άξονας και πόλοι της γης

Η περιστροφική κίνηση της γης μοιάζει με την κίνηση που κάνει μια παιδική σβούρα. Γυρίζει δηλ. γύρω από ένα φανταστικό άξονα, που περνάει από το κέντρο της. Ο νοητός άξονας λέγεται άξονας της γης. Τα σημεία στα οποία ο άξονας τέμνει την επιφάνεια της γης λέγονται πόλοι της γης. Έτσι έχομε το Β. Πόλο και το Ν. Πόλο.

Ο Ισημερινός και οι Παράλληλοι

Αν κόψομε μια σφαίρα ακριβώς στη μέση και οριζόντια, θα έχομε δυο ίσα τμήματα. Η τομή του θα είναι κύκλος και ο κύκλος αυτός θα είναι ο μεγαλύτερος απ' όλους. Ο κύκλος αυτός στη γη λέγεται Ισημερινός, γιατί οι τόποι απ' τους οποίους περνάει έχουν πάντοτε ίση μέρα και ίση νύχτα.

Η γη έχει μόνο έναν Ισημερινό και τη χωρίζει σε δύο ημισφαίρια: το Β. ημισφαίριο και το Ν. Ημισφαίριο.

Από τον Ισημερινό ως το Βόρειο πόλο μπορούμε να φέρομε 90 κύκλους, που όσο πλησιάζουν τον πόλο μικραίνουν. Οι κύκλοι αυτοί, επειδή είναι παράλληλοι προς τον Ισημερινό, λέγονται παράλληλοι κύκλοι και είναι αριθμημένοι από το 0 ως το 90. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και για το Νότιο πόλο.

Από τους 180 παράλληλους κύκλους της γης, 4 είναι οι σπουδαιότεροι:

  • Ο Βόρειος Τροπικός ή Τροπικός του Καρκίνου, που βρίσκεται στις 23°27' στα Β. του Ισημερινού.
  • Ο Νότιος Τροπικός ή Τροπικός του Αιγόκερω, που βρίσκεται στις 23° 27' στα Ν. του Ισημερινού.
  • Ο Βόρειος Πολικός, που βρίσκεται στις 66°33' στα Β. του Ισημερινού και
  • Ο Νότιος Πολικός, που βρίσκεται στις 66°33' στα Ν. του Ισημερινού.

Γεωγραφικό πλάτος

Εάν κόψουμε το σφαιροειδές της γης σε παράλληλες τομές ως προς το επίπεδο του Ισημερινού τότε οι κύκλοι όσο απομακρυνόμαστε από τον ισημερινό γίνονται όλο και μικρότεροι. Αν ορίσουμε πλάτος ίσο με μηδέν αυτό του ισημερινού και ανεβαίνουμε προς το βορρά τότε ο βόρειος πόλος θα έχει γεωγραφικό πλάτος 90° Βόρειο. Αντίθετα αν κατεβαίνουμε προς το Νότιο πόλο θα έχουμε νότια πλάτη μέχρι τις 90° Νότιο.

Άρα γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου είναι η απόσταση σε μοίρες (η 1 μοίρα έχει 60' και το 1' έχει 60``) του παράλληλου κύκλου που περνά από τον τόπο ως προς τον ισημερινό της γης (που είναι μέγιστος κύκλος με πλάτος 0°).

Κάθε τόπος έχει το δικό του γεωγραφικό πλάτος και λέγεται βόρειο, αν ο τόπος είναι στο Β. Ημισφαίριο ή Νότιο, αν ο τόπος είναι στο Ν. Ημισφαίριο.

Στους χάρτες το γεωγραφικό πλάτος σημειώνεται στα περιθώρια αριστερά και δεξιά με οριζόντιες ή καμπύλες γραμμές.

Το γεωγραφικό πλάτος της Αθήνας είναι 37° 58` 27`` Β. ενώ της Θεσσαλονίκης είναι 40° 37` 48`` Β.

Μεσημβρινός

Αν κόψουμε το σφαιροειδές στη μέση, όχι οριζόντια, αλλά κάθετα, θα έχουμε πάλι δυο ίσα τμήματα. Η τομή θα είναι κύκλος, ο κύκλος αυτός λέγεται μεσημβρινός, γιατί οι τόποι από τους οποίους περνάει έχουν την ίδια στιγμή μεσημβρία. Οι μεσημβρινοί είναι 360 και μια κι αρχίζουν από τους πόλους και είναι κάθετοι προς τον Ισημερινό είναι ίσοι μεταξύ τους.

Αυτός που περνά από το αστεροσκοπείο Γκρήνουιτς (προάστιο του Λονδίνου) λέγεται πρώτος μεσημβρινός και χωρίζει τη γη σε δυο ημισφαίρια: το Ανατολικό και το Δυτικό.

Γεωγραφικό μήκος

Η απόσταση ενός τόπου από τον πρώτο μεσημβρινό λέγεται γεωγραφικό μήκος και μετριέται με μοίρες. Κάθε τόπος έχει το δικό του γεωγραφικό μήκος και λέγεται Ανατολικό, αν ο τόπος είναι στο Α. ημισφαίριο ή Δυτικό αν ο τόπος είναι στο Δ. Ημισφαίριο.

Η Αθήνα έχει γεωγραφικό μήκος 23° 43` 48`` Α, ενώ η Θεσσαλονίκη 22° 58` 12`` Α.

Γεωγραφικές συντεταγμένες

Το γεωγραφικό πλάτος και το γεωγραφικό μήκος μας δίνουν με μεγάλη ακρίβεια τη θέση κάθε σημείου πάνω στη γη. Γι' αυτό λέγονται γεωγραφικές συντεταγμένες ή στίγμα ενός τόπου.

Το στίγμα έχει μεγάλη σημασία για τα πλοία που ταξιδεύουν, τα αεροπλάνα που πετούν, τους οδοιπόρους κλπ.

Ζώνες της γης

Η γη χωρίζεται σε 5 ζώνες:

  • Η τροπική ή διακεκαυμένη ζώνη. Αυτή απλώνεται γύρω στον Ισημερινό και φτάνει ως τις εύκρατες ζώνες. Ο ήλιος ρίχνει σχεδόν κάθετα τις ακτίνες του και δυο φορές το χρόνο τελείως κάθετα. Η ζώνη αυτή έχει μεγάλη βλάστηση, γιατί δέχεται μεγάλη θερμότητα και πολλές βροχές.
  • Οι δυο εύκρατες ζώνες. Απλώνονται ανάμεσα στον τροπικό του Καρκίνου και στη βόρεια πολική ζώνη και ανάμεσα στον τροπικό του Αιγόκερω και στη νότια πολική ζώνη. Στις εύκρατες ζώνες η θερμοκρασία είναι μέτρια, το κλίμα ωραίο και υγιεινό και οι εποχές του χρόνου διαδέχονται η μια την άλλη.
  • Οι δυο κατεψυγμένες ζώνες. Απλώνονται ανάμεσα στους πολικούς κύκλους και τους πόλους και διακρίνονται σε βόρεια και σε νότια. Οι ζώνες αυτές καλύπτονται από πάγους, οι εποχές περιορίζονται σε δυο (χειμώνας - καλοκαίρι) και στους πόλους έχουν 6 μήνες μέρα και 6 μήνες νύχτα.

Μέρη της γης

Η γη αποτελείται από τρία στρώματα: Το στερεό φλοιό, το μανδύα και τον πυρήνα. Ο στερεός φλοιός, που έχει πάχος 120 χλμ. περίπου, λέγεται και λιθόσφαιρα. Κάτω από τη λιθόσφαιρα ακολουθούν υλικά σε ρευστή κατάσταση και αποτελούνται από ενώσεις πυριτίου και αργιλίου και πυριτίου και μαγνησίου. Το πάχος αυτό είναι 1.050 χλμ. και λέγεται εξωτερικός μανδύας.

Κάτω απ' αυτόν ακολουθεί άλλο διάπυρο στρώμα πυκνόρρευστο, πάχους 1.700 χλμ. που αποτελείται απ' τα μέταλλα: σίδερο, χρώμιο, νικέλιο κτλ. και λέγεται ασθενόσφαιρα ή εσωτερικός μανδύας.

Από εδώ και κάτω μέχρι το κέντρο της γης (3.500 χλμ.) επικρατεί σε διάπυρη κατάσταση το κράμα του σιδήρου και του νικελίου και αποτελεί τον πυρήνα. Ο εσωτερικός και ο εξωτερικός πυρήνας λέγονται με μια λέξη πυρόσφαιρα. Για το εσωτερικό της Γης, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Γη έχει τέσσερα κελύφη (γεώσφαιρα): το φλοιό, το μανδύα, τον εξωτερικό πυρήνα και τον εσωτερικό πυρήνα.

Ο φλοιός της

Ο φλοιός είναι το εξωτερικό στρώμα πετρωμάτων και το πάχος του κυμαίνεται από 25 έως 60 km κάτω από τις ηπείρους και 4 έως 6 km κάτω από τους ωκεανούς, σε μεγάλα βάθη. Έχει περίεργη εσωτερική δομή σε πολλά σημεία που αποτελούν τεκτονικά ενεργές και μεταβατικές περιοχές σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Μολονότι ζούμε πάνω στο φλοιό της Γης και μπορούμε να πάρουμε δείγματά του, είτε από την επιφάνεια, είτε με διάνοιξη ορυγμάτων για να προσδιορίσουμε το πάχος του, είμαστε αναγκασμένοι να βασιστούμε και πάλι σε σεισμικά στοιχεία.

Σε γενικές γραμμές ο ηπειρωτικός φλοιός αποτελείται από εκρηξιγενή πετρώματα χαμηλής πυκνότητας με μέση σύνθεση ανάμεσα σε εκείνη του γρανίτη και του βασάλτη. Οι γρανίτες είναι το σημαντικότερο πέτρωμα από πλευράς όγκου στα ανώτερα στρώματα του ηπειρωτικού φλοιού και καλύπτονται από πολλά ιζηματογενή πετρώματα που σχηματίζουν μια σχετικά λεπτή επίστρωση στην επιφάνεια.

Τα πετρώματα του ωκεάνιου φλοιού παρουσιάζουν μικρότερη ποικιλία, αποτελούμενα κυρίως από βασάλτη. Τα υλικά του ωκεάνιου φλοιού είναι λίγο πυκνότερα από εκείνα του ηπειρωτικού φλοιού, γιατί περιέχουν μεγάλη ποσότητα σιδήρου το οποίο είναι πιο πυκνό στοιχείο και λιγότερο πυρίτιο το οποίο είναι ελαφρύτερο.

Ο μανδύας της

Ο μανδύας εκτείνεται από τη βάση του φλοιού σε βάθος 2.885 km και αποτελείται από πυριτικά πετρώματα μεγάλης πυκνότητας. Τα σεισμικά κύματα P και S διαπερνούν όλα σχεδόν τα τμήματα του μανδύα, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο μανδύας είναι στερεός και συνεκτικός, τουλάχιστον για μικρές χρονικές κλίμακες. Η έκφραση αυτή οφείλεται στο ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι ακόμη και τα πετρώματα του μανδύα «ρέουν» αργά σε μακροχρόνιες γεωλογικές περιόδους εκατομμυρίων ετών, λόγω των μεγάλων θερμοκρασιών και πιέσεων που επικρατούν σ' αυτόν (ρεύματα μεταφοράς).

Ο μανδύας χωρίζεται σε κελύφη και περιοχές ανωμαλιών, οι οποίες είναι στενά συνδεδεμένες με τις δυναμικές γεωλογικές διεργασίες που προκαλούν τις μορφολογικές και τεκτονικές μεταβολές στην επιφάνεια. Η συμπεριφορά των σεισμικών κυμάτων δηλώνει πως τα 100 εξωτερικά χιλιόμετρα μαζί με το φλοιό ονομάζονται λιθόσφαιρα. Αυτό είναι σχετικά στερεό, ενώ κάτω απ' αυτά υπάρχει ένα μαλακότερο στρώμα 400 km περίπου που ονομάζεται ασθενόσφαιρα.

Ο εξωτερικός της πυρήνας

Κάτω από το στερεό μανδύα, προχωρώντας προς το εσωτερικό της Γης, υπάρχει ο εξωτερικός πυρήνας της Γης. Αυτός παρουσιάζεται υγρός και η σύνθεσή του είναι κυρίως σίδηρος, οξυγόνο και πυρίτιο. Η πυκνότητα του εξωτερικού πυρήνα της Γης όπως έχει βρεθεί κυμαίνεται από 9.9 103 kgr/m3 έως 12.3 103 kgr/m3 ανάλογα με το βάθος, εξαιτίας της αυξανόμενης συμπίεσης. Από γεωχημικής σύνθεσης των υλικών καθώς και την πυκνότητα πιστεύουν πως στον εξωτερικό πυρήνα ο σίδηρος ενώνεται με θείο, σχηματίζοντας θειούχο σίδηρο, ο οποίος είναι ένα ιδανικό μέσο για την παραγωγή του μαγνητικού πεδίου της Γης.

Η υγρή φύση του εξωτερικού πυρήνα στηρίζεται στο ότι δεν έχουν ανιχνευτεί ποτέ, σε σεισμογραφήματα, κύματα που να τον έχουν διασχίσει υπό τη μορφή κυμάτων S (διατμητικού τύπου), μια και τα κύματα S δεν έχουν τη δυνατότητα να μεταδοθούν μέσω μη στερεών υλικών. Συνεπώς θα πρέπει ο εξωτερικός πυρήνας να βρίσκεται σε υγρή κατάσταση. Οι ανακλάσεις των σεισμικών κυμάτων P και S γίνονται συστηματικά στην εξωτερική επιφάνεια του πυρήνα γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη ενός διαχωριστικού ορίου στο σημείο εκείνο.

Ο εσωτερικός της πυρήνας

Έχει διαπιστωθεί ότι μέσα στον πυρήνα υπάρχει ένας εσωτερικός πυρήνας στον οποίο η ταχύτητα είναι μεγαλύτερη απ΄ αυτή του εξωτερικού πυρήνα. Η ακτίνα του εσωτερικού πυρήνα λαμβάνεται ως το 0.2205 της γήινης ακτίνας.

Σήμερα έχει γίνει ευρέως αποδεκτή η ύπαρξη ενός μικρού σώματος στο κέντρο της Γης με ακτίνα που σήμερα υπολογίζεται στα 1216 km. Γνωρίζουμε ότι μετά το όριο εσωτερικού-εξωτερικού πυρήνα συμβαίνει μια σημαντική αύξηση του αξονικού συντελεστή καθώς και μια μικρή αύξηση της πυκνότητας. Η πυκνότητα του εσωτερικού πυρήνα έχει υπολογιστεί ότι είναι 13.5 103 kgr/m3 (πυκνότητα εξωτερικού πυρήνα είναι από 9.9 103 kgr/m3 έως 12,3 103 kgr/m3). Η πυκνότητα, δηλαδή, του εσωτερικού πυρήνα είναι περίπου η πυκνότητα του υδραργύρου πάνω στην επιφάνεια της Γης. Όμως ο πυρήνας δεν αποτελείται από υδράργυρο. Θα μπορούσε να υποθέσουμε ότι αποτελείται από νικέλιο και σίδηρο όπως και έχει διαπιστωθεί σε συσχετισμό με τους σιδηρομετεωρίτες. Το νικέλιο είναι λίγο πιο πυκνό από το σίδηρο. Συνεπώς ο πυρήνας αποτελείται από ένα μείγμα 40% περίπου νικέλιο και 60% περίπου σίδηρο, πράγμα το οποίο συμφωνεί με την παρατηρούμενη πυκνότητά του.

Η θερμοκρασία της γης

Όσο προχωρούμε από την επιφάνεια προς το κέντρο η θερμοκρασία της γης μεγαλώνει από 1° C κάθε 33 μ. περίπου. Αυτό όμως συμβαίνει μόνο ως ένα ορισμένο βάθος. Από κει και κάτω η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή (2700° - 4.500° C περίπου). Η θερμότητα του εσωτερικού της γης ονομάζεται και γηγενής θερμότητα.

Τρανή απόδειξη της υψηλής γήινης θερμοκρασίας είναι τα ηφαίστεια και οι θερμοπηγές.

Επιφάνεια της γης

Το εξωτερικό μέρος της επιφάνειας της γης υπολογίζεται ότι έχει έκταση 510 εκατ. τετρ. χλμ. Στην επιφάνεια αυτή διακρίνομε την ξηρά και τη θάλασσα. Πάνω από την εξωτερική αυτή επιφάνεια υπάρχει ένα στρώμα αέρα, είναι η ατμόσφαιρα.

Ξηρά

Είναι το στερεό μέρος της γης, που δε σκεπάζεται από νερό. Η ξηρά πιάνει τα 29% της εξωτερικής επιφάνειας της γης, δηλ. 149 εκατ. τετρ. χλμ. Ο τρόπος με τον οποίο η ξηρά και οι προεξοχές της μπαίνουν στην ατμόσφαιρα λέγεται κάθετος διαμελισμός.

Θάλασσα

Λέγεται το υγρό μέρος της επιφάνειας της γης. Η έκτασή της είναι 361 εκατ. τετρ. χλμ., πιάνει δηλ. τα 71% της όλης επιφάνειας. Ο τρόπος με τον οποίο η θάλασσα εισχωρεί στην ξηρά και σχηματίζει κόλπους, ακρωτήρια κτλ. λέγεται οριζόντιος διαμελισμός.

Ήπειροι

Η ξηρά δεν είναι συνεχής έκταση, αλλά αποτελείται από διάφορα τμήματα που χωρίζονται μεταξύ τους με φυσικά όρια. Τα τμήματα αυτά είναι 6 και λέγονται ήπειροι: Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Ανταρκτική, Αμερική και Ωκεανία. Η σειρά των ηπείρων, ανάλογα με το μέγεθος (έκταση), είναι η εξής:

  • Ασία 43,9 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Αμερική 42,0 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Αφρική 31,1 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Ανταρκτική 14,0 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Ευρώπη 10,0 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Ωκεανία 9,0 εκατ. τετρ. χλμ.
  • Σύνολο 149 εκατ. τετρ. χλμ.

Ωκεανοί.

Η θάλασσα είναι συνεχής έκταση, αλλά χωρίζεται σε μεγάλα φυσικά τμήματα που λέγονται ωκεανοί και είναι οι εξής: Ειρηνικός, Ατλαντικός, Ινδικός, Β. Παγωμένος και Ν. Παγωμένος.

Η σειρά των ωκεανών, ανάλογα με το μέγεθος, είναι οι εξής:

  • Ειρηνικός 176,6 εκατ. τετρ. Χλμ.
  • Ατλαντικός 94,5 εκατ. τετρ. Χλμ.
  • Ινδικός 74,9 εκατ. τετρ. Χλμ.
  • Β. Παγωμένος 12 εκατ. τετρ. Χλμ.
  • Ν. Παγωμένος 3 εκατ. τετρ. Χλμ.
  • Σύνολο 361 εκατ. τετρ. χλμ.

Το βαθύτερο μέρος της θάλασσας είναι ανατολικά της νήσου Μιντανάο, στον Ειρηνικό Ωκεανό και φτάνει τα 10.838 μ. (Το ψηλότερο σημείο της ξηράς είναι η κορυφή των Ιμαλαΐων, το Έβερεστ 8.882 μ.).

Οι κάτοικοι της

Η κατανομή των ανθρώπων πάνω στη γη δεν είναι ομοιόμορφη. Υπάρχουν περιοχές πυκνοκατοικημένες (Ευρώπη, Ασία, Ανατολική και Δυτική περιοχή των Η.Π.Α.). Αντίθετα υπάρχουν και περιοχές αραιοκατοικημένες.

Όλοι οι κάτοικοι της γης δε βρίσκονται στο ίδιο πολιτιστικό επίπεδο. Παλαιότερα, στους προϊστορικούς χρόνους, μεγάλες κοιτίδες πολιτισμού ήταν η Αίγυπτος, η Μεσοποταμία, η Κρήτη, οι Μυκήνες κτλ. Στους ιστορικούς χρόνους αναπτύχθηκαν δυο μεγάλοι πολιτισμοί: ο ελληνικός, με συνέχεια το βυζαντινό και ο ρωμαϊκός. Σήμερα, από πολιτιστική άποψη, βρίσκονται σε ανώτερη βαθμίδα: οι κάτοικοι της Ευρώπης, Η.Π.Α., Ιαπωνίας κλπ.

Ο πληθυσμός της γης, με την καλυτέρευση των όρων ζωής, τελευταία ανέρχεται αλματωδώς και ξεπερνά τα 4.000.000.000 κατοίκους.

Φυλές

Οι άνθρωποι, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους, κατατάσσονται σε μια ομάδα που λέγεται φυλή.

Φυλές υπάρχουν πολλές πάνω στη γη. Μπορούμε όμως να κατατάξομε τους ανθρώπους σε τρία μεγάλα αθροίσματα:

  • Αιθιοπική ή μαύρη φυλή. Σ' αυτήν ανήκουν όσοι κατοικούν στην Κεντρική Αφρική, Ινδονησία, Φιλιππίνες κλπ. Σ' αυτούς ανήκουν και οι νέγροι των Η.Π.Α. Αποτελούν το 11% του πληθυσμού της γης και έχουν υψηλό ανάστημα, μαύρο δέρμα, μαύρα κατσαρά μαλλιά, αραιά γένια οι άντρες και πλατιά, προεξέχοντα χείλια.
  • Κίτρινη ή ξανθόδερμη φυλή. Σ' αυτήν ανήκουν όσοι κατοικούν στην Ανατολική Ασία (Κινέζοι, Μογγόλοι, Ιάπωνες κλπ.). Αποτελούν το 46% του πληθυσμού της γης και έχουν μικρό ανάστημα, υποκίτρινο δέρμα, μικρά και λοξά μάτια, εξογκωμένα μήλα κλπ.
  • Καυκασία ή λευκή φυλή. Οι άνθρωποι της φυλής αυτής κατοικούν σ' όλο τον κόσμο και κυρίως στην Ευρώπη, Δυτική Ασία, Β. και Ν. Αμερική κλπ. Αποτελούν το 45% του πληθυσμού της γης και έχουν υπόλευκο ζωηρό ή ερυθρωπό χρώμα, πρόσωπο ωοειδές κανονικό, και ανάστημα υψηλό.


Εικόνα:Lp-stamp-line.gif
LivePedia.gr :: Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια
Ανακτήθηκε από "http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%93%CE%B7"



H LivePedia.gr είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται χάρη στην εθελοντική προσπάθεια των χρηστών της.
Όλοι μπορούν να δημιουργήσουν νέα λήμματα ή να βελτιώσουν και να διορθώσουν λήμματα που ήδη υπάρχουν.

Ακολουθήστε τη LivePedia.gr στο Twitter


Προσωπικά εργαλεία
LivePedia στο iPhone
Χορηγός Φιλοξενίας Διακομιστή
*σημείωση
  • Εάν παρατηρήσετε κάποια διαφήμιση που δεν ταιριάζει εδώ, παρακαλούμε σημειώστε τη διεύθυνση στην οποία οδηγεί και ενημερώστε μας με email στο livepedia@gmail.com.