|
Ελλάδα
Από την Live-Pedia.gr
| |
|---|
| Κράτη |
| Βόρεια Ευρώπη |
|
|
| Δυτική Ευρώπη |
|
|
| Κεντρική Ευρώπη |
|
|
| Ανατολική Ευρώπη |
|
|
| Ιβηρική Χερσ/σος |
|
|
| Ιταλική Χερσ/σος |
|
|
| Βαλκανική Χερσ/σος |
|
|
Πίνακας περιεχομένων |
Φυσική εξέταση
Λήμματα
- Για λεπτομέρειες δείτα τα λήμματα
Δημογραφία
Για λεπτομέρειες δείτε το λήμμα Δημογραφία.
Συνοπτικά
Έχει έκταση 131.944,00 τετρ. χλμ., από τα οποία τα 25.166,24 αντιστοιχούν σε νησιά στο Ιόνιο, στο Αιγαίο και στο Κρητικό Πέλαγος και χωρίζεται στα παρακάτω γεωγραφικά διαμερίσματα:
- Στερεά Ελλάδα και Εύβοια (24.908 τετρ. χλμ.)
- Θεσσαλία (13.904 τετρ. χλμ.)
- Μακεδονία (34.231 τετρ. χλμ.)
- Θράκη (8.578 τετρ. χλμ.)
- Πελοπόννησος (21.439 τετρ. χλμ.)
- Ήπειρος (9.203 τετρ. χλμ.)
- Νήσοι Ιονίου (2.307 τετρ. χλμ.)
- Νήσοι Αιγαίου (9.071 τετρ. χλμ.)
- Κρήτη (8.331 τετρ. χλμ.).
Εκτός της Ελληνικής επικράτειας βρίσκονται τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος στο βόρειο Αιγαίο, όπου κατοικούν Έλληνες, όπως και η Μητρόπολη Ίμβρου και Τενέδου, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα οποία παραχωρήθηκαν το 1923 στην Τουρκία με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Το τελευταίο τμήμα της χώρας το οποίο απελευθερώθηκε ήταν το 1947 τα Δωδεκάνησα.
Το μεγαλύτερο τμήμα της επιφανείας της, περίπου το 80%, καταλαμβάνεται από βουνά και το υπόλοιπο 20 % από πεδιάδες στοιχείο που την καθιστά μιά από τις ορεινότερες περιοχές της Ευρώπης, ματά τη Νορβηγία και την Αλβανία. Πτυχωσιγενή και ρηξιγενή τα ελληνικά βουνά δημιουργήθηκαν από τις αλπικές πτυχώσεις και συνεχίζουν το δειναροταυρικό τόξο.
Οι μεγαλύτερες πεδιάδες βρίσκονται στην ανατολική πλευρά, στη Θεσσαλία, την Μακεδονία και τη Θράκη όπου υπάρχουν και οι πιο μεγάλοι ποταμοί. Πεδιάδες υπάρχουν επίσης στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο, ενώ είναι ελάχιστες στην Ήπειρο καθώς και στην Κρήτη. Η πρώτη σε έκταση πεδιάδα βρίσκεται στη Θεσσαλία με έκταση 1.267 τετρ. χλμ., στην περιοχή μεταξύ Καρδίτσας και Τρικάλων.
Εκτός από τη βόρεια πλευρά, βρέχεται από τα πελάγη της Μεσογείου, το Ιόνιο, τμήμα του Αδριατικού Πελάγους, και το Αιγαίο τα μεγαλύτερα ελληνικά πελάγη, καθώς επίσης και από το Θρακικό, το Μυρτώο, το Ικάριο, το Καρπάθιο, το Κρητικό και τη θάλασσα της Δωδεκανήσου
Την Κρήτη βρέχουν από τη νότια πλευρά το Λιβυκό και το Αιγυπτιακό πέλαγος. Η χώρα είναι γεμάτη κόλπους και ακρωτήρια. Σημαντικότεροι κόλποι είναι ο Αμβρακικός, ο Θερμαϊκός, ο Ευβοϊκός, ο Μαλιακός, ο Σαρωνικός, ο Κορινθιακός, ο Πατραϊκός, ο Αργολικός, ο Λακωνικός, ο Μεσσηνιακός κλπ.
Διώρυγες είναι της Κορίνθου, η διάνοιξή της έγινε το 1893, της Λευκάδας, της Ποτίδαιας στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, ο πορθμός του Ευρίπου, το στενό Ρίου-Αντιρρίου, η υφαλαύλακα της Πρέβεζας και η υφαλαύλακα της Ηγουμενίτσας.
Τα ποτάμια που διασχίζουν τη χώρα μας είναι στη Μακεδονία ο Αλιάκμων, ο Αξιός, ο Γαλλικός, ο Εριγών, ο Εχέδωρος, ο Λουδίας, ο Στρυμών, στη Θράκη ο Άρδας, ο Έβρος, ο Νέστος, στην Ήπειρο ο Άραχθος, ο Αχέρων, ο Καλαμάς (Θύαμης), ο Λούρος, στη Θεσσαλία ο Πηνειός, στη Στερεά Ελλάδα ο Κηφισός, ο Αχελώος, ο Εύηνος, ο Ιλισός, ο Μόρνος ο Σπερχειός, στην Πελοπόννησο ο Αλφειός, ο Ευρώτας, ο Νέδας κ.ά. μικρότεροι.
Λίμνες υπάρχουν στη Μακεδονία η Δοϊράνη, η Βεγορίτις, Πετρών, Χειμαδίτις, Ορεστιάς, Μεγάλη και Μικρή Πρέσπα, στη Θράκη του Ανακίου, στην Ήπειρο η Παμβώτιδα, στη Θεσσαλία η Κάρλα, η αρχαία Βοιβηίς, στη Στερεά Ελλάδα η Τριχωνίδα, η Λυσιμαχεία, η Γαλίτσα, η Λιμναία, η Υλίκη, η Τεφρία και στην Πελοπόννησο η Στύμφαλις, και η Τάκα.
Λιμνοθάλασσες υπάρχουν στη Θράκη η Βιστωνίς, στην Ήπειρο η Λογαρού, Αχέρωντος, Τσουκαλιό, στη Στερεά Ελλάδα Σπερχειού και Μεσολογγίου και στην Πελοπόννησο Αγουλινίτσας, Μουργιά, Κοτίχη, Καϊάφα.
Τα κυριότερα ελληνικά νησιά είναι τα
- Ιόνια νησιά
η Κεφαλλονιά, η Κέρκυρα, η Ζάκυνθος, η Λευκάδα, η Ιθάκη κ.ά. μικρότερα,
- του Μυρτώου πελάγους
τα Κύθηρα, τα Αντικύθηρα και η Ελαφόνησος,
- οι Σποράδες
η Σκύρος, η Σκόπελος, η Αλόννησος, η Σκιάθος, κ.ά. μικρότερα,
- του Σαρωνικού κόλπου
η Σαλαμίνα, η Αίγινα, ο Πόρος κ.ά.,
- του Αργολικού κόλπου
- οι Κυκλάδες
η Νάξος, η Άνδρος, η Τήνος, η Πάρος, η Κέα, η Μήλος, η Αμοργός, η Ίος, η Σύρος, η Κύθνος, η Μύκονος, η Σίφνος, η Σέριφος, η Θήρα, η Σίκινος, η Κίμωλος, η Φολέγανδρος, η Ανάφη, η Αντίπαρος, η Δήλος, κ.ά.,
- Βορείου και Κεντρικού Αιγαίου
η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος, η Λήμνος, η Θάσος, η Ικαρία, η Σαμοθράκη, τα Ψαρά, οι Οινούσσες κ.α.,
- Εύβοια και Πεταλιοί,
- Δωδεκάνησα
η Ρόδος, η Κως, η Κάρπαθος, η Κάλυμνος, η Αστυπάλαια, η Κάσος, η Τήλος, η Σύμη, η Λέρος, η Νίσυρος, η Πάτμος, η Χάλκη, οι Λειψοί, το Αγαθονήσι, το Καστελλόριζο κ.ά.
Ηφαίστεια υπάρχουν τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο και σε νησιά του Αιγαίου. Είναι όλα σβησμένα εκτός από τα ηφαίστεια των Μεθάνων, της Νισύρου και της Θήρας. Στη Μήλο, Νίσυρο, Κω και Θήρα υπάρχουν Ατμίδες με θειούχα αέρια ή διοξείδιο του άνθρακα.
Θερμές πηγές υπάρχουν στην Αιδηψό, Υπάτη, Καμένα Βούρλα, Καλλίδρομο, Θερμοπύλες, Μύλο, Κονταβίτη, Μέθανα, Νίσυρο, Θήρα, Λέσβο, Λήμνο, Μήλο κλπ. Είναι αλκαλικές, Θειούχες, σιδηρούχες κλπ.
Το έδαφος της Ελλάδας, εξάλλου περιέχει πετρώματα μαγματογενή (πλουτωνίτες, ηφαιστίτες), ιζηματογενή (χημικά, οργανικά, μηχανικά ή κλαστικά), κρυσταλλοσχιστώδη ή μεταμορφωσιγενή (μάρμαρα κλπ.), ενώ έχουν σχηματισθεί πολλά είδη ορυκτών, μεταλλευμάτων (αμίαντος, βαρίτης, βωξίτης, λευκόλιθος, λιγνίτης, μεταλλεύματα μαγγανίου, μικτά θειούχα, σιδήρου, χρωμιονικελιούχα σιδηρομεταλλεύματα, χαλκού, χρωμίτης, τάλκης, σμύρις) και λατομικών προϊόντων (καολίνης, βεντονίτης, περλίτης, κίσσηρις, διοξείδιο του πυριτίου κλπ.) και υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο).
Σεισμικότητα
Θεωρείται ως μία από τις πιο σεισμόπληκτες περιοχές του πλανήτη και η μεγάλη σεισμικότητα η οποία προκάλεσε στο μακρινό αλλά και πρόσφατο παρελθόν μεγάλες καταστροφές, αποδίδεται στο γεγονός ότι μετά τις αλπικές ορογενετικές κινήσεις τόσο στη νεογενή όσο και στην τεταρτογενή περίοδο του καινοζωικού αιώνα κατατεμαχίστηκε με αποτέλεσμα, να δημιουργηθούν μεγάλα βυθίσματα.
Οι σεισμοί της είναι τεκτονικοί, τα μεγαλύτερα σεισμικά κέντρα είναι Κεφαλλονιάς - Ζακύνθου - Πατραϊκού Κόλπου και Ρόδου-Καρπάθου-Κω. Σεισμικές ζώνες, όπου προκλήθηκαν μεγάλοι σεισμοί είναι του Μεσσηνιακού Κόλπου, Κεντρικής Πελοποννήσου-Ηλείας, Πατραϊκού-Κορινθιακού Κόλπου, Βοιωτίας κλπ.
Ιστορία
Λήμματα
- Για την Ελληνική ιστορία δείτε τα λήμματα
- Αρχαιότητα,
- Βυζάντιο,
- Γενικά Σοιχεία,
- Διαφωτισμός,
- Λίθινη εποχή,
- Μυθολογία,
- Νεότερη εποχή,
- Προϊστορία,
- Ιστορία.
Συνοπτικά
Οι ακτές του Αιγαίου Πελάγους είδαν την εμφάνιση των πρώτων πολιτισμών της Ευρώπης, του Μινωικού και του Μυκηναϊκού. Την εποχή των πολιτισμών αυτών, ακολούθησε μία σκοτεινή περίοδος περίπου μέχρι το 800 π.Χ., οπότε εμφανίζεται ένας καινούριος Ελληνικός πολιτισμός, βασισμένος στο μοντέλο της πόλης-κράτους.
Είναι ο πολιτισμός που θα διαδοθεί με τον αποικισμό των ακτών της Μεσογείου, θα αντισταθεί στην Περσική εισβολή με τους δύο επιφανέστερους εκπροσώπους της, την κοσμοπολίτικη και δημοκρατική Αθήνα και την μιλιταριστική και ολιγαρχική Σπάρτη, θα αποτελέσει τη βάση του Ελληνιστικού πολιτισμού που ακολούθησε η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και αργότερα θα πυροδοτήσει την Αναγέννηση στην Ευρώπη.
Στρατιωτικά έχανε δύναμη σε σύγκριση με τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μέχρι που κατακτήθηκε τελικά από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ., αν και ο Ελληνικός πολιτισμός τελικά κατέκτησε το Ρωμαϊκό τρόπο ζωής. Οι Ρωμαίοι αναγνώρισαν και θαύμασαν τον πλούτο του Ελληνικού πολιτισμού, τον μελέτησαν βαθιά και έγινα συνειδητά συνεχιστές του. Διέσωσαν επίσης και μεγάλο μέρος της αρχαιοελληνικής γραμματείας. Αν και ήταν μόνο ένα μέρος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο ελληνικός πολιτισμός θα συνέχιζε να δεσπόζει στην Ανατολική Μεσόγειο, και όταν τελικά η Αυτοκρατορία χωρίστηκε στα δύο, η ανατολική ή Βυζαντινή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, θα ήταν ουσιαστικά Ελληνικής φύσης. Από τον 4ο μέχρι τον 15ο αιώνα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επέζησε επιθέσεις 11 αιώνων από δυτικά και ανατολικά, μέχρι που η Κωνσταντινούπολη έπεσε στις 29 Μαΐου του 1453 στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σταδιακά το Βυζάντιο κατακτήθηκε ολόκληρο μέσα στον 15ο αιώνα.
Η Οθωμανική κυριαρχία συνεχίστηκε μέχρι το 1821 που οι Έλληνες διακηρύξανε την ανεξαρτησία τους. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 έληξε το 1828. Το 1830 αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία του νέου ελληνικού κράτους. Εγκαθιδρύθηκε μοναρχία το 1833. Μέσα στον 19ο και τον πρώιμο 20ό αιώνα, η Ελλάδα προσπάθησε να προσαρτήσει στα εδάφη της όλες τις περιοχές που ακόμη ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και είχαν Ελληνόφωνο πληθυσμό, πράγμα που κατάφερε εν μέρει, επεκτείνοντας σταδιακά την έκτασή της, μέχρι να φτάσει το σημερινό της μέγεθος το 1947.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα ξέσπασε εμφύλιος μέχρι το 1949. Αργότερα, το 1952, έγινε μέλος του ΝΑΤΟ. Στις 21 Απριλίου του 1967 ο στρατός πήρε την εξουσία με πραξικόπημα, κατά το οποίο καταλύθηκε και η μοναρχία. Η στρατιωτική Χούντα υπήρξε η αιτία δημιουργίας, μετά απο λάθος χειρισμούς που εκμεταλλεύτηκε η Τουρκική πλευρά, του Κυπριακού ζητήματος, το οποίο οδήγησε στην κατάρρευσή της το 1974. Έπειτα από δημοψήφισμα για την κατάργηση της μοναρχίας στις 8 Δεκεμβρίου 1974 το πολίτευμα της Ελλάδας μετατράπηκε ξανά σε αβασίλευτη Δημοκρατία και συντάχθηκε νέο σύνταγμα από την πέμπτη Αναθεωρητική Βουλή και τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιουνίου 1975, το οποίο ισχύει σήμερα όπως αναθεωρήθηκε το 1986 και το 2001.
Η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1981 και μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) γνωστής και ως ζώνης ευρώ, το 2001.
Πολιτική ζωή
Λήμματα
Για τους θεσμούς, την πολιτειακή δομή και την κοινωνική οργάνωση δείτε τα λήμματα
- Δικαιοσύνη,
- Δημόσια Διοίκηση,
- Δημόσια Τάξη,
- Ελληνική Φιλολογία,
- Ελληνική Φιλοσοφία,
- Εθνική Άμυνα,
- Έντυπα Μέσα,
- Ευρωπαϊκή Ένωση,
- Παιδεία,
- Πολιτειακή & Κοινωνική δομή.
Σύνταγμα
Το Σύνταγμα του 1975 περιέχει εκτενείς εγγυήσεις των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του πολίτη, ελευθερίες και δικαιώματα που ενισχύθηκαν περαιτέρω με την αναθεώρηση του 2001. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την αναθεώρηση αυτή κατοχυρώθηκαν, για πρώτη φορά συνταγματικά, πέντε ανεξάρτητες αρχές, οι τρεις εκ των οποίων (Συνήγορος του Πολίτη, Αρχή Διασφάλισης Ατομικών Δικαιωμάτων και Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) είναι ταγμένες στην προστασία και διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων.
Διάκριση εξουσιών
Σε πολιτειακό και οργανωτικό, τώρα, επίπεδο, το Σύνταγμα διακρίνει τρεις εξουσίες: τη νομοθετική, την εκτελεστική και τη δικαστική. Στη νομοθετική μετέχουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η Βουλή, στην εκτελεστική ο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η Κυβέρνηση, ενώ η δικαστική εξουσία ασκείται από τα δικαστήρια στο όνομα του ελληνικού λαού.
- Εκτελεστική εξουσία
- ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Βρίσκεται ιεραρχικά στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας, μετέχει στη νομοθετική με τη δημοσίευση των νόμων και τη δυνατότητα αναπομπής ψηφισμένου νομοσχεδίου, ενώ ορίζεται από το Σύνταγμα ως ρυθμιστής του πολιτεύματος.
Εκλέγεται έμμεσα από τη Βουλή με διαδοχικές ψηφοφορίες των μελών της, στις οποίες επιδιώκεται η εξασφάλιση πλειοψηφίας 2/3, σε πρώτη φάση, και 3/5, σε δεύτερη, του συνόλου των μελών της. Σε περίπτωση αποτυχίας συγκέντρωσης των ανωτέρω πλειοψηφιών, διαλύεται η Βουλή, προκηρύσσονται εκλογές και η νέα Βουλή εκλέγει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών της, ή και με σχετική αν δεν συγκεντρωθεί η απόλυτη πλειοψηφία.
Οι εξουσίες του είναι περιορισμένες, καθώς ασκεί τελετουργικά καθήκοντα. Όλες οι πράξεις του, χρήζουν προσυπογραφής από τον Πρωθυπουργό ή άλλο μέλος της Κυβέρνησης (υπουργό), όπως, π.χ., τα προεδρικά διατάγματα. Από την υποχρέωση προσυπογραφής εξαιρούνται ρητά ελάχιστες πράξεις του Προέδρου που προβλέπονται από το Σύνταγμα, όπως ο διορισμός των υπαλλήλων της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Η θητεία του είναι πενταετής με δικαίωμα επανεκλογής για μία ακόμη φορά.
- η Κυβέρνηση
Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την Κυβέρνηση, η οποία καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Χώρας (άρθρο 82 Συντάγματος), εφαρμόζει την πολιτική, που εγκρίνει μέσω των νομοθετικών πράξεων η Βουλή, αλλά ταυτόχρονα μετέχει στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, μέσω της σύνταξης και της προώθησης προς ψήφιση των νομοσχεδίων. Στα πλαίσια δε της σύγχρονης κομματικής δημοκρατίας, κυριαρχεί και στη νομοθετική λειτουργία, καθώς ελέγχει την πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου, καθιστώντας, έτσι, την ψήφιση των νόμων τυπική, κατά κανόνα, διαδικασία. Λόγω δε της συχνής έως καταχρηστικής επίκλησης της κομματικής πειθαρχίας, η δυνατότητα διαφωνίας κυβερνητικού βουλευτή με την Κυβέρνηση που στηρίζει θεωρείται σπάνιο φαινόμενο.
- ο Πρωθυπουργός
Αποτελεί την κεφαλή της κυβέρνησης και, στα πλαίσια του ελληνικού δικομματικού συστήματος, είναι, συνήθως, ο αρχηγός του έχοντος την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή κυβερνώντος κόμματος.
Βάσει του άρθρου 82 του Συντάγματος, "ο Πρωθυπουργός εξασφαλίζει την ενότητα της Κυβέρνησης και κατευθύνει τις ενέργειές της, καθώς και των δημοσίων γενικά υπηρεσιών για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο των νόμων".
Οι βασικότερες εξουσίες του είναι να
- Προεδρεύει του Υπουργικού Συμβουλίου, στο οποίο μετέχει μαζί με τους Υπουργούς.
- Με δέσμια πρόταση του διορίζονται και παύονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας οι υπουργοί και οι υφυπουργοί της Κυβέρνησης.
- Καθορίζει με τον οικείο Υπουργό τις αρμοδιότητες των υφυπουργών.
- Προΐσταται τεσσάρων αυτοτελών υπηρεσιών και γραμματειών: του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, της Γραμματείας της Κυβερνήσεως, της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής και της Γενικής Γραμματείας Τύπου.
- Δίνει άδεια για τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως οποιουδήποτε κειμένου πρέπει, κατά το νόμο, να καταχωρισθεί σε αυτήν.
- Νομοθετική εξουσία
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή, τα μέλη της οποίας εκλέγονται με καθολική μυστική ψηφοφορία για τετραετή θητεία.
Εκλογές μπορεί να κηρυχθούν νωρίτερα για έκτακτους λόγους, όπως αυτοί ορίζονται στο Σύνταγμα. Μετά, πάντως, το 1975 η προκήρυξη πρόωρων εκλογών αποτελεί τον κανόνα, με την επίκληση, συνήθως, από τις απερχόμενες κυβερνήσεις ιδιαζούσης σημασίας εθνικού θέματος.
Για την ανάδειξη των βουλευτών χρησιμοποιείται σύνθετο εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης (ενισχυμένη αναλογική), που αποθαρρύνει τη δημιουργία μικρών κομμάτων και επιτρέπει ισχυρή κυβέρνηση πλειοψηφίας, ακόμα και αν το πρώτο κόμμα υστερεί της πλειοψηφίας των ψήφων.
Για να μπορεί να καταλάβει μία απο τις 300 βουλευτικές έδρες ένα κόμμα, πρέπει να έχει λάβει τουλάχιστον το 3% του συνόλου των ψήφων, ενώ με τον εκλογικό νόμο, που θα εφαρμοστεί, για πρώτη φορά, στις μετά το 2004 βουλευτικές εκλογές, το πρώτο κόμμα εξασφαλίζει απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή με ποσοστό 41%.
Μορφολογία
Η χώρα αποτελείται απο ένα μεγάλο ηπειρωτικό τμήμα ενωμένο με την Πελοπόννησο, από τον Ισθμό της Κορίνθου, που την μετέτρεψε στην πραγματικότητα σε νησί. Το Αιγαίο περιέχει πολυάριθμα νησιά, ανάμεσά τους την Κρήτη, τη Ρόδο, την Εύβοια, και τα συμπλέγματα των Κυκλάδων και Δωδεκανήσων.
Η Ελλάδα έχει μήκος ακτών 15.021 χιλιόμετρα, που θεωρείται εξαιρετικά μεγάλο, και οφείλεται στον πλούσιο οριζόντιο εδαφικό διαμελισμό, καθώς και στο πλήθος των νησιών της, τα οποία είναι πάνω απο 1500, το δε μήκος των χερσαίων συνόρων της αγγίζει τα 1.181 χιλιόμετρα.
Περίπου το 80% του εδάφους είναι ορεινό ή λοφώδεςμε μεγάλο μέρος του να είναι ξηρό και βραχώδες και μόνο 28% του εδάφους να είναι καλλιεργήσιμο. Η Δυτική Ελλάδα υπάρχουν σημαντικές και αρκετές λίμνες. Η Πίνδος είναι η μεγαλύτερή της οροσειρά, και έχει μέσο υψόμετρο κορυφών τα 2.650 μέτρα. Το θρυλικό βουνό Όλυμπος έχει την ψηλότερη κορφή με ύψος τα 2.917 μέτρα απο το επίπεδο της θάλασσας.
Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από το εύκρατο κλίμα της, τους ήπιους υγρούς χειμώνες, και τα ζεστά ξηρά καλοκαίρια. Οι θερμοκρασίες σπάνια είναι υπερβολικές και οι χιονοπτώσεις είναι φαινόμενο των μεγάλων υψών.
Βρίσκεται μεταξύ των παραλλήλων 34ου και 42oυ του Βορείου ημισφαιρίου και έχει μεγάλη ηλιοφάνεια όλο σχεδόν το χρόνο ενώ παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία κλιματικών τύπων, χάρη στην τοπογραφική της διαμόρφωση και τις μεγάλες διαφορές υψομέτρου καθώς υπάρχουν μεγάλες οροσειρές κατά μήκος της κεντρικής χώρας και άλλοι ορεινοί όγκοι αλλά και στην εναλλαγή ξηράς και θάλασσας.
Έτσι από το ξηρό κλίμα της Αττικής και γενικά της Ανατολικής Ελλάδας μεταπίπτουμε στο υγρό της Βόρειας και Δυτικής Ελλάδας.
Από κλιματολογικής πλευράς το έτος μπορεί να χωριστεί κυρίως σε δύο εποχές,
- την ψυχρή και βροχερή χειμερινή περίοδο που διαρκεί από τα μέσα του Οκτωβρίου και μέχρι το τέλος Μαρτίου και
- τη θερμή και άνομβρη εποχή που διαρκεί από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο.
Κατά την πρώτη περίοδο οι ψυχρότεροι μήνες είναι ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος, όπου κατά μέσον όρο η μέση ελάχιστη θερμοκρασία κυμαίνεται από 5-10 °C στις παραθαλάσσιες περιοχές, από 0 - 5 °C στις ηπειρωτικές περιοχές και με χαμηλότερες τιμές κάτω από το μηδέν στις βόρειες περιοχές.
Οι βροχές ακόμη και τη χειμερινή περίοδο δεν διαρκούν για πολλές ημέρες και ο ουρανός δεν μένει συννεφιασμένος για συνεχόμενες ημέρες. Οι χειμερινές κακοκαιρίες διακόπτονται συχνά κατά τον Ιανουάριο και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου από ηλιόλουστες ημέρες, τις γνωστές από την αρχαιότητα Αλκυονίδες ημέρες.
Η χειμερινή εποχή είναι γλυκύτερη στα νησιά του Αιγαίου και του Ιουνίου από ό,τι στη Βόρεια και Ανατολική Ελλάδα. Κατά τη θερμή και άνομβρη εποχή ο καιρός είναι σταθερός , ο ουρανός σχεδόν αίθριος, ο ήλιος λαμπερός και δεν βρέχει εκτός από σπάνια διαλείμματα με ραγδαίες βροχές ή καταιγίδες μικρής όμως διάρκειας.
Η θερμότερη περίοδος είναι το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου και το πρώτο του Αυγούστου οπότε η μέση μεγίστη θερμοκρασία κυμαίνεται από 29oC μέχρι 35oC. Κατά τη θερμή εποχή οι υψηλές θερμοκρασίες μετριάζονται από τη δροσερή θαλάσσια αύρα στις παράκτιες περιοχές της χώρας και από τους βόρειους ανέμους (ετησίες) που φυσούν κυρίως στο Αιγαίο.
Η άνοιξη έχει μικρή διάρκεια, διότι ο μεν χειμώνας είναι όψιμος, το δε καλοκαίρι αρχίζει πρώιμα. Το φθινόπωρο είναι μακρύ και θερμό και πολλές φορές παρατείνεται στη νότια Ελλάδα και μέχρι τα μισά του Δεκεμβρίου.
Οικονομία
Η Ελλάδα έχει μικτή καπιταλιστική οικονομία, με τον δημόσιο τομέα να συνεισφέρει περίπου στο μισό του ΑΕΠ.
Λήμματα
- Για τους επιμέρους οικονομικούς τομείς δείτε στα λήμματα
- Αλιεία,
- Βιομηχανία,
- Βιοτεχνία,
- Γεωργία,
- Δασοκομία,
- Εμπόριο,
- Κτηνοτροφία,
- Μεταποίηση,
- Μεταλλεία,
- Ναυτιλία,
- Οικονομική Γεωγραφία,
- Χειροτεχνία.
Συνοπτικά
Ο Τουρισμός αποτελεί μία πολύ σημαντική βιομηχανία, που συνεισφέρει κι αυτή σε μεγάλο ποσοστό του ΑΕΠ, και επίσης αποτελεί πηγή συναλλάγματος. Το 2004 η μεγαλύτερη βιομηχανία με κέρδη γύρω στα 12 δισ. ευρώ ήταν η συνήθως σχετικά αφανής ναυτιλία.
Από την 1η Ιανουαρίου 2002 η χώρα βρίσκεται στη ζώνη ισοτιμίας του Ευρωπαϊκού νομίσματος με κλειδωμένη ισοτιμία στις 340,75 δραχμές ανά ευρώ. Μεταά το 1974 είναι αποδέκτης σταθερής οικονομικής βοήθειας απο την Ε.Ε., ίσης περίπου με το 3.3% του ΑΕΠ, με τη μορφή προγραμμάτων στηρίξεως, όμως η συνεχής διεύρυνση της Ενώσεως με την είσοδο χωρών πολύ φτωχότερων από την Ελλάδα σε συνδυασμό με την ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας θα βγάλει πιθανότατα πολλές περιοχές απο τον λεγόμενο Στόχο 1 του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης στον οποίο κατευθύνονται και οι περισσότερες επιδοτήσεις και στον οποίο ανήκουν περιοχές με ΑΕΠ κατά κεφαλήν μικρότερο του 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και ήδη από το 2003 έχουν βγει οι περιοχές Αττική, Νότιο Αιγαίο, Στερεά Ελλάδα, Κεντρική Μακεδονία, Βόρειο Αιγαίο και οριακά η Πελοπόννησος.
Μεγάλες προκλήσεις παραμένουν, η μείωση της ανεργίας και η περαιτέρω ανοικοδόμηση της οικονομίας μέσω και της ιδιωτικοποίησης διαφόρων μεγάλων κρατικών εταιρειών, η αναμόρφωση της κοινωνικής ασφάλισης, διόρθωση του φορολογικού συστήματος, και η ελαχιστοποίηση των γραφειοκρατικών αδυναμιών. Η ανάπτυξη υπολογίζεται σε 3,9% για το 2004.
Εθνική κεντρική είναι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), η οποία όμως έχει παραχωρήσει τις περισσότερες αρμοδιότητές της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), μετά την είσοδο στην ζώνη του ευρώ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2001) ο πληθυσμός είναι 10.964.020.
Η Διεθνής Εκθεση 2005 για τις Θρησκευτικές Ελευθερίες που συντάσσει κάθε έτος το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, αναφέρει: «Περίπου 97% των πολιτών αυτοπροσδιορίζονται, τουλάχιστον κατ’ όνομα, ως Ελληνορθόδοξοι. Υπάρχουν περίπου 500.000-800.000 παλαιοημερολογίτες σε ολόκληρη τη χώρα – υπερ-συντηρητικοί Ορθόδοξοι, οι οποίοι χρησιμοποιούν το Ιουλιανό ημερολόγιο και είναι αφοσιωμένοι στις παραδοσιακές Ελληνορθόδοξες πρακτικές. Η κυβέρνηση δεν τηρεί στατιστικά στοιχεία για τις θρησκευτικές ομάδες. Κατά τη διάρκεια των απογραφών πληθυσμού, οι κάτοικοι δεν ερωτώνται για το θρησκευτικό τους πιστεύω. Οι αρχές υπολογίζουν ότι η Τουρκόφωνη Μουσουλμανική κοινότητα αριθμεί 98.000 άτομα, αλλά, άλλοι υπολογίζουν ότι ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 140.000 άτομα. Τα περισσότερα χριστιανικά μη-Ορθοδόξα δόγματα συναπαρτίζονται κατά κύριο λόγο από γηγενείς Έλληνες. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αναφέρουν ότι έχουν 30.000 περίπου ενεργά μέλη και 50.000 άτομα που έχουν προσχωρήσει στην πίστη. Οι Καθολικοί υπολογίζονται σε 50.000. Οι Προτεστάντες, συμπεριλαμβανόμενων των Ευαγγελιστών, είναι 30.000, και οι οπαδοί της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων της Τελευταίας Ημέρας (Μορμόνοι) 300. Οι Σαϊεντολόγοι ισχυρίζονται ότι έχουν 500 ενεργά εγγεγραμμένα μέλη. Η από αιώνων υπάρχουσα Εβραϊκή κοινότητα αριθμεί περίπου 5.000 πιστούς, από τους οποίους 2.000 υπολογίζεται ότι διαμένουν στη Θεσσαλονίκη. Περίπου 250 μέλη της κοινότητας των Μπαχάϊ είναι διασκορπισμένα στην χώρα, τα περισσότερα των οποίων δεν είναι πολίτες ελληνικής καταγωγής. Η αρχαία Ελληνική Θρησκεία του Δωδεκαθέου έχει περίπου 2.000 μέλη. Υπάρχουν ακόμα μικρές ομάδες Αγγλικανών, Βαπτιστών, καθώς και άλλοι Χριστιανοί που δεν ανήκουν σε κάποιο συγκεκριμένο δόγμα. Δεν υπάρχει επίσημη ή ανεπίσημη εκτίμηση ως προς τον αριθμό των αθέων. Η πλειοψηφία των κατοίκων μη ελληνικής υπηκοότητας δεν είναι Ορθόδοξοι. Η μεγαλύτερη από αυτές τις ομάδες είναι Αλβανοί (περίπου 440.000, συμπεριλαμβανόμενων των νομίμων και παρανόμων μεταναστών.) Αν και οι περισσότεροι Αλβανοί δεν ανήκουν σε κάποια θρησκεία, παραδοσιακά συνδέονται με τη Μουσουλμανική, την Ορθόδοξη, ή τη Ρωμαιοκαθολική πίστη. Εκτός της εντόπιας Μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, οι Μουσουλμάνοι μετανάστες που βρίσκονται στην υπόλοιπη χώρα υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 200.000-300.000.» [1]
Τις τελευταίες δεκαετίες η Ελλάδα έχει δεχτεί ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης. Ο συνολικός αριθμός των μεταναστών υπολογίζεται περίπου στο 10% του συνολικού πληθυσμού ή στις 950.000 ανθρώπους. Νόμιμοι κάτοικοι της χώρας είναι περίπου οι μισοί αν και οι αριθμοί έχουν μεγάλη διακύμανση λόγω της έλλειψης επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και της αστάθειας στις γειτονικές χώρες/πηγές μεταναστών. Οι μεγαλύτερες πληθυσμιακές ομάδες σύμφωνα με την απογραφή του 2001 φαίνεται να είναι οι προερχόμενοι από Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Πακιστάν, Ουκρανία, Πολωνία, Αίγυπτο.
Πέρα από τους αλλοδαπούς μετανάστες έχουν έρθει μετά την πτώση του Τείχους και αρκετοί ομογενείς από περιοχές της πρώην ΕΣΣΔ και από τα Βαλκάνια. Οι μεγαλύτερες ομάδες παλιννοστούντων είναι από την Αλβανία, την Ρωσία και την Γεωργία.
Ένοπλες Δυνάμεις
- Ελληνικός Στρατός
- Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
- Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
- Λιμενικό Σώμα
Μέχρι το 2004, η Ελλάδα είχε νομοθετήσει υποχρεωτική θητεία 12 μηνών, για όλους τους άνδρες άνω των 18 ετών. Ωστόσο, κινείται προς την ανάπτυξη ενός πλήρως επαγγελματικού στρατού, με στόχο την πλήρη κατάργηση της θητείας. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει αναγγείλει τη σταδιακή μείωση στους 6 μήνες το 2008 και πιθανολογείται ότι μπορεί και να καταργηθεί τελείως. Παρόλο ότι γίνονται δεκτές αιτήσεις γυναικών που θέλουν να υπηρετήσουν, δεν είναι υποχρεωτικό. Η κίνηση αυτή δημιουργεί αντιρρήσεις από τους κύκλους που αντιτίθενται στην υποχρεωτική στράτευση, γιατί ενώ το Άρθρο 2 του Ελληνικού Συντάγματος θέτει υπόχρεους όλους τους Έλληνες πολίτες να υπερασπιστούν την Ελλάδα, ο φόρτος έγκειται ολοκληρωτικά στον ανδρικό πληθυσμό.
Οι κληρωτοί δεν λαμβάνουν ιατρική ασφάλιση κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ούτε ο χρόνος της θητείας συνυπολογίζεται στα χρόνια εργασίας τους που θεμελιώνουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Λαμβάνουν, όμως, πλήρη ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη από τα κατά τόπους στρατιωτικά νοσοκομεία, εφ' όσον αυτά υπάρχουν στον τόπο που υπηρετούν, αλλιώς αναγκάζονται να μεταφερθούν στην Αθήνα. Ο μισθός του κληρωτού είναι, συμβολικά, 9 ευρώ το μήνα για τους οπλίτες/σμηνίτες/κληρωτούς, 11 ευρώ για τους στρατεύσιμους δεκανείς/υποσμηνίες/υποκελευστές, στρατεύσιμους λοχίες/σμηνίες/κελευστές και 600 ευρώ για τους Δόκιμους και των τριών σωμάτων. Οι δόκιμοι υπηρετούν 5 μήνες παραπάνω από τους υπόλοιπους συναδέλφους τους. Ο μισθός δεν αρκεί για να καλύψει τα έξοδα των κληρωτών, ιδιαίτερα όταν ένας κληρωτός υπηρετεί μακριά από τον τόπο διαμονής του, με αποτέλεσμα οι κληρωτοί να ζούνε από την οικονομική στήριξη των γονέων τους κατά την διάρκεια της θητείας τους.
Άλλα στοιχεία για την Ελλάδα αναζητείστε επίσης στα λήμματα που αρχίζουν από 'Ελληνική ή Ελληνικός'.
|
H LivePedia.gr είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται χάρη στην εθελοντική προσπάθεια των
χρηστών της. Όλοι μπορούν να δημιουργήσουν νέα λήμματα ή να βελτιώσουν και να διορθώσουν λήμματα που ήδη υπάρχουν.
Tweet |



