Θεοδόσιος
Από την Live-Pedia.gr
Όνομα αυτοκρατόρων του Βυζαντίου.
Ο Θεοδόσιος ο Α' ο Μέγας ήταν αυτοκράτορας από 379-395 μ.Χ. Γεννήθηκε το 347 στην Ισπανία. Ο πατέρας του ήταν ονομαστός στρατηγός και πολέμησε νικηφόρα τους βαρβάρους που απειλούσαν τις περιοχές του δυτικού ρωμαϊκού κράτους.
Μετά τη δολοφονία του πατέρα του αποσύρεται στην Ισπανία, όπου παντρεύεται τη Λαιλία Φλακίλλα και κάνει 3 παιδιά. Τον Αρκάδιο, την Πουλχερία και τον Ονώριο. Το 376 κλήθηκε από τον αυτοκράτορα Γρατιανό και αναλαμβάνει τη διοίκηση του ιππικού. Το 379 στο Σίρμιο αναγορεύεται βασιλιάς και αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της ανατολής με έδρα στην αρχή τη Θεσσαλονίκη.
Δεν του άρεσε ο πόλεμος. Γι' αυτό προσπάθησε, όπου ήταν δυνατόν, να υπογράφει συμφωνίες, παρά να πολεμά.
Ήταν φανατικός χριστιανός. Βαφτίστηκε το 380 στη Θεσσαλονίκη από τον επίσκοπο Αχόλιο. Αναμείχθηκε ενεργά στα διάφορα εκκλησιαστικά ζητήματα. Κάλεσε τη Β' Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, καταδίωξε τους ειδωλολάτρες και τους αιρετικούς, δήμεψε τις περιουσίες τους, σταμάτησε τους Ολυμπιακούς αγώνες και ως επίσημη θρησκεία επέβαλε το χριστιανισμό. Μετά το θάνατο του Μάξιμου, Ουαλεντινιανού και Ευγένιου έμεινε μονοκράτορας και με διαθήκη άφησε το κράτος στους δυο γιους του. Το 390 στον ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης σφάχτηκαν με διαταγή του χιλιάδες άνθρωποι, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, γιατί είχαν στασιάσει κι είχαν σκοτώσει το στρατιωτικό διοικητή της Θεσσαλονίκης. Γι' αυτό το πράγμα ο επίσκοπος Αμβρόσιος επέβαλλε ποινή στο Θεοδόσιο και μόνο μετά από πολλούς μήνες του επιτράπηκε να πάει στη Θεία Ευχαριστία.
Θεοδόσιος ο Β'. Ήταν αυτοκράτορας από το 408-450 μ.Χ..
Εγγονός του Θεοδόσιου του Α' και γιος του Αρκαδίου. Αρχικά, βρισκόταν κάτω από την κηδεμονία της Πουλχερίας, γιατί ήταν ανήλικος. Με δική της προτροπή, το 421 παντρεύεται την Αθηναΐδα-Ευδοκία. Αυτή είχε τρομερή επίδραση επάνω του, καθόσον μάλιστα ο αυτοκράτορας δεν αναμείχθηκε ποτέ στα σοβαρά με την πολιτική. Μάλιστα τα τελευταία είκοσι χρόνια της βασιλείας του το κράτος διαχειριζόταν ο ευνούχος Χρυσάφιος.
Την εποχή του Θεοδόσιου του Β' το βυζαντινό κράτος αντιμετωπίζει με επιτυχία πολλούς εξωτερικούς εχθρούς. Αυτοί είναι οι Πέρσες (426), οι Βάνδαλοι της Αφρικής και οι Ούννοι του Αττίλα το 441. Την εποχή του Θεοδόσιου του Β' έγινε στην Έφεσο η Γ' Οικουμενική Σύνοδος που καταδίκασε τις αιρετικές διδασκαλίες του Νεστόριου.
Ο Θεοδόσιος, που τον αποκάλεσαν Μικρό, σε σύγκριση με τον παππού του, πέθανε το 450, χωρίς ν' αφήσει αρσενικό διάδοχο κι έτσι το θρόνο ανάλαβε η Πουλχερία.
|
H LivePedia.gr
είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται χάρη
στην εθελοντική προσπάθεια των χρηστών της. Όλοι μπορούν να δημιουργήσουν νέα λήμματα ή να βελτιώσουν και να
διορθώσουν λήμματα που ήδη υπάρχουν. |


