Καφενείο

Από την Live-Pedia.gr

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το καφενείο είναι κατάστημα όπου παρασκευάζεται και προσφέρεται καφές, αναψυκτικά και γλυκίσματα. Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων μελετητών η καταγωγή των καταστημάτων του είδους, ανάγεται στα «Θερμοπώλια» της αρχαίας Αθηναϊκής αγοράς και είναι συνυφασμένα με την Ελληνική παράδοση.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία

Το πρώτο καφενείο δημιουργήθηκε από δερβίση στη Μέκκα, και στη συνέχεια δημιουργήθηκαν ανάλογοι χώροι στη Συρία και την Αίγυπτο, και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Οι πρώτες μορφές καφενείων την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κυρίως στα μεγάλα αστικά της κέντρα και την Κωνσταντινούπολη, πρόσφεραν κυρίως καφέ και «τσιμπούκι» ή ναργιλέ, γλυκά και μη αλκοολούχα ροφήματα, ήδη από τον 16ο αιώνα. Το 1652 δημιουργήθηκε το πρώτο καφενείο στο Λονδίνο, με ιδιοκτήτη Έλληνα με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, στο οποίο σύντομα σύχναζαν και διανοούμενοι, ενώ το 1654 άνοιξε καφενείο στη Μασσαλία και το 1669 στο Παρίσι.

Ελληνικά καφενεία

Ο περιηγητής Εβλιά Τσελεμπή κατέγραψε το 1668 στη Θεσσαλονίκη, 348 καφενεία και άλλα παρόμοια μαγαζιά, όλα στην περιοχή του Βαρδάρη, στα οποία «....μαζεύονταν και περνούσαν τον καιρό τους συζητώντας μουσικοί, μίμοι, τραγουδιστές, γελωτοποιοί, κομψευόμενοι, ποιητές και άνθρωποι των γραμμάτων..». Στην Ελλάδα το πρώτο οργανωμένο κατάστημα του είδους άνοιξε στο Ναύπλιο, αμέσως μετά την απελευθέρωση από τον ζυγό των Τούρκων, ενώ ως πρώτο κατάστημα στην Αθήνα, αναφέρεται το «Πράσινο δενδρί» στην Ιερά Οδό, το 1834, Βαυαρικής ιδιοκτησίας, αν και σύμφωνα με άλλες πληροφορίες καφενείο, λειτουργούσε ήδη πολύ πριν το 1821, ενώ το 1840 μεσουρανούσε ήδη το καφενείο η «Ωραία Ελλάς», που έγινε σύντομα κέντρο συζητήσεων και πολιτικών συνωμοσιών. έκτοτε και τις μέρες μας αποτελούν χώρους, όπου εκφράζονται κοινωνικά στρώματα και ομάδες και παλαιότερα η ύπαρξή τους ήταν συνυφασμένη με την επικοινωνία των λαϊκών τάξεων, ενώ παράλληλα οι πολίτες είχαν τη δυνατότητα να συζητούν θέματα σχετικά με τη δουλειά, τα προσωπικά αλλά και πολιτικά ή κοινωνικά προβλήματα.

Σύμφωνα με το Θεόδωρο Βελλιανίτη, επί πολλές δεκαετίες «...είχον κάποια διαφορετικήν σημασίαν από τα σημερινά, και ελαμβάνοντο υπόψη παρ' όλων των κυβερνήσεων και των πολιτικών κομμάτων, διότι εκεί μέσα εχαλκεύετο η κοινή γνώμη...{...}...Προ της επαναστάσεως υπήρχον εν τη πρωτευούση μερικά καφενεδάκια πλησίον του μεγάλου Τζαμίου και παρά την βρύσιν του Βορρεά. Είδον άλλοτε μία ωραιοτάτην εικόνα, εις εν εκ των παλαιών συγγραμμάτων του Δυπρέ, παριστώσαν καφενείον της εποχής εκείνης: μικρόν, κακοφώτιστον, με μικρά παράθυρα, με ρυπαρά βεβαίως δάπεδα, ήτο απαράλλακτον με τα καφενεία εκείνα άτινα κατέστρεψεν η πυρκαγιά η αποτεφρώσασα την παλαιάν Αγοράν και τα οποία δύναται τις να ίδη σήμερον εις τας τουρκικάς μικροπόλεις» [1].

Υπηρεσίες

Στις δεκαετίες από από το 1930 έως και το 1960, το θέατρο και το σινεμά, παίζονταν στο καφενείο, οι υποψήφιοι αλλά και οι βουλευτές έκαναν τις ομιλίες τους, ενώ στα χωριά είχαν ταχυδρομείου και συχνά και τηλεφωνείου, ενώ στις περιόδους των εορτών λειτουργούσαν και ως χώροι χαρτοπαίγνιου. Αποτελούσαν μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και ο ιδιοκτήτης τους, που ήταν ο μοναδικός εργαζόμενος και ταυτόχρονα σερβιτόρος, αποκαλούνταν καφετζής.

Η επιχείρηση ήταν ανοικτή από το πρωί ως αργά το βράδυ και ο εξοπλισμός του αποτελούνταν από ξύλινα ράφια και τον πάγκο με τη γκαζιέρα, τα μπρίκια και τα φλιτζάνια. Στο χώρο υπήρχαν ψάθινες καρέκλες και ξύλινα τετράγωνα τραπέζια. Για θέρμανση χρησιμοποιούσαν ξυλόσομπες και πριν την ηλεκτροδότηση, ο φωτισμός τους γίνονταν με λάμπες πετρελαίου, και στέγαζαν στον ίδιο χώρο, κουρείο, μπακάλικο, καπηλειό και μικρό μαγειρείο. Παραδοσιακά καφενεία αυτής της μορφής υπάρχουν ακόμη, ωστόσο ο αριθμός τους μειώθηκε σημαντικά τις δεκαετίες του 1950-60 εξαιτίας του μεταναστευτικού ρεύματος και της γενικότερης μειώσεως του πληθυσμού. Ο κλάδος τις τελευταίες δεκαετίες βρίσκεται σε πορεία φθοράς, ενώ νέοι άνθρωποι σπανίως μπαίνουν στο επάγγελμα, καθώς και οι πελάτες προτιμούν πλέον, τις καφετέριες. Στην περιοχή της Ελληνικής πρωτεύουσας δραστηριοποιείται, εκπροσωπώντας τους ιδιοκτήτες και εκμεταλλευτές καφενείων από το 1914 τουλάχιστον, το σωματείο «Αδελφότητα Καφεπωλών Αθηνών».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Εσωτερική αρθρογραφία

Καφετζής

Παραπομπές

  1. [Ιούλιος 1892 «Εθνικόν Ημερολόγιον Κ. Σκόκου», 1893]


Εικόνα:Lp-stamp-line.gif
LivePedia.gr :: Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια



H LivePedia.gr είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται χάρη στην εθελοντική προσπάθεια των χρηστών της.
Όλοι μπορούν να δημιουργήσουν νέα λήμματα ή να βελτιώσουν και να διορθώσουν λήμματα που ήδη υπάρχουν.

Ακολουθήστε τη LivePedia.gr στο Twitter


Προσωπικά εργαλεία
LivePedia στο iPhone
Χορηγός Φιλοξενίας Διακομιστή
*σημείωση
  • Εάν παρατηρήσετε κάποια διαφήμιση που δεν ταιριάζει εδώ, παρακαλούμε σημειώστε τη διεύθυνση στην οποία οδηγεί και ενημερώστε μας με email στο livepedia@gmail.com.