Λύσσα

Από την Live-Pedia.gr

Λοιμώδης ασθένεια που προκαλείται από διηθητό ιό. Ο ιός αυτός μεταδίδεται στον άνθρωπο και στ' άλλα ζώα από δάγκωμα κι από το σάλιο ζώων που πάσχουν από λύσσα, με την επαφή με κάποιο σημείο του δέρματος που έχει κάποια πληγή.

Φορείς της ασθένειας αυτής είναι οι σκύλοι, οι γάτες οι λύκοι τα τσακάλια κι οι αλεπούδες. Ο ιός, μόλις μπει στον οργανισμό του ζώου ή του ανθρώπου, εγκαθίσταται στα εγκεφαλικά κύτταρα και πολλαπλασιάζεται. Το χαρακτηριστικό της αρρώστιας είναι οι μυϊκοί σπασμοί που εμφανίζονται αρχικά στο φάρυγγα, προκαλώντας δυσκαταποσία, μετά επεκτείνονται σ' ολόκληρο το σώμα και συνοδεύονται από τρίξιμο των δοντιών. Χαρακτηριστικό επίσης της ασθένειας είναι η υδροφοβία.

Στον άνθρωπο, η επωαστική περίοδος διαρκεί 20 - 40 ημέρες (στ' άλλα ζώα από 15 - 30 ημέρες). Στην αρχή εκδηλώνεται με πόνους στο σημείο του δαγκώματος, μελαγχολία, σωματική κατάπτωση, διαταραχή στην πέψη και τον ύπνο. Κατόπιν έρχεται μια περίοδος ση- μαντικής διέγερσης, με διαταραχή της αναπνοής και της λειτουργίας της καρδιάς. Ο πυρετός φτάνει τους 40° C.

Ο άνθρωπος αρχίζει ν' αντιδρά με μεγάλη ένταση σε κάθε θόρυβο, στο φως, ακόμη και στην ελάχιστη κίνηση του αέρα.

Στη συνέχεια, όλες αυτές οι αντιδράσεις μετατρέπονται σε μόνιμους σπασμούς που συνοδεύονται από σιελόροια, μεγάλη δίψα, αλλά η κατάποση προκαλεί μεγάλους πόνους, που τελικά μετατρέπονται σε σπασμούς. Με το πέρασμα του χρόνου ο άρρωστος χάνει κάθε ψυχική ισορροπία και κάθε αίσθηση του περιβάλλοντος. Για το λόγο αυτό, τα άτομα που πάσχουν από λύσσα δένονται. Λίγο πριν το θάνατο επέρχεται γενική παράλυση. Από τη στιγμή που η αρρώστια θα εκδηλωθεί, κλινικά, δεν υπόρχει περίπτωση σωτηρίας. Ο θάνατος, από τους πιο φρικτούς που υπάρχουν, είναι θέμα ημερών.

Η θεραπεία συνίσταται στον καθαρισμό του τραύματος από το δήγμα του ζώου, τη χορήγηση αντιλυσσικού εμβολίου και ίσως αντιλυσσικού ορού, καθώς και στη χορήγηση ηρεμιστικών ( βαρβιτουρικά κλπ.).