Πελασγιώτις

Από την Live-Pedia.gr

Βόρεια Ελλάδα
Ιστορική Διαίρεση
Μακεδονία
Μακεδονίδα Macedonis Ημαθία Emathia Βοττιαία Bottiaea Πελαγονία Pelagonia Λυγκηστίδα Lygcestis Βρυγηίδα Brygeis Αλμωπία Almopia Πιερία Pieria Ελυμεία Elimeia Ορεστίδα Orestis Εορδαία Eordaea Τυμφαία Tymphaea Μυγδονία Mygdonia
Ήπειρος
Χαονία Chaonia Μολοσσία Molossis Ελλοπία Ellopia Ατιντανία Atintania Θεσπρωτία Thesprotia Κασσωπία Cassopia Αθαμανία Athamania Αιθικία Aethicia Αμφιλοχία Amphilochia
Θεσσαλία
Εστιαιώτιδα Hestiaeotis Πελασγιώτιδα Pelasgiotis Θεσσαλιώτιδα Thessaliotis Φθιώτιδα Phthiotis Φθία Phthia Αινίδα Aenis Δολοπία Dolopia Μαγνησία Magnesia Περραιβία Perraebia

Τμήμα της Θεσσαλίας, για το οποίο κάνει λόγο και ο Στράβωνας στη γεωγραφία του. Αυτοτέλεια απέκτησε το 342 π.Χ., όταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β΄ διαίρεσε τη Θεσσαλία σε τετραρχίες. Η τετραρχία Πελασγιώτιδας περιέλαβε τότε τα στενά των Τεμπών, τις λίμνες Νεσσονίδα και Βοιβηίδα και τις πόλεις Λάρισα, Φέρες, Παγασές, Γυρτώνα, Σκοτούσα, Γόννους, Ελάτεια, Μητροπολη, Συκούριο, Ομόλιο κ.ά. Ονομαζόταν επίσης και Πελασγικό Άργος. Με το όνομα αυτό την αναφέρει ο Όμηρος, ο οποίος την ορίζει ως περιοχή των χωριών του κράτους του Αχιλλέα ( Ιλιάδα Β 681 και Ω 437). Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Πελασγιώτες.