Τόγκο

Από την Live-Pedia.gr

Ανεξάρτητη χώρα της Δυτικής Αφρικής (στον κόλπο της Γουινέας).

Το Τόγκο ήταν πρώην γερμανική αποικία και έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1960. Είναι ένα στενόμακρο κράτος που έχει στα δυτικά του την Γκάνα, στα ανατολικά την Μπενίν, στα βόρεια, σε μικρό πλάτος, συνορεύει με το Μπουρκίνα Φάσο και στα νότια βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό (τον Κόλπο της Γουινέας).

Το Τόγκο έχει έκταση 56.000 τετρ. χιλιόμετρα και πληθυσμό 3.763.000 κατοίκους. Νόμισμα έχει το φράγκο.

Ολόκληρη η χώρα είναι μια στενόμακρη λουρίδα, που το πλάτος της δεν ξεπερνάει τα 120 χιλιόμετρα. Στο κεντρικό της τμήμα διασχίζεται από την οροσειρά του Τόγκο, η οποία, προς τα σύνορα του Μπενίν (Δαχομέης), ονομάζεται Ατακόρα. Το παρθένο δάσος, που άλλοτε κάλυπτε το νότιο τμήμα, έχει υποστεί μεγάλη εκχέρσωση και νέα και εύφορα εδάφη παραδόθηκαν στην καλλιέργεια. Καλλιεργούνται: βαμβάκι, καφές, φιστίκια, κακαόδεντρα, ρύζι, γιαμς, μανιόκ, φοινικοκάρυδα, σόργο και μπανάνες.

Η κτηνοτροφία είναι περισσότερο αναπτυγμένη στις βόρειες περιοχές της σαβάνας με το πλούσιο χόρτο.

Το υπέδαφος της χώρας δεν έχει ακόμα αρκετά εξερευνηθεί. Το 1970 ανακαλύφθηκαν μεγάλα κοιτάσματα από αμίαντο και φωσφορίτη. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις και για ουράνιο και πετρέλαιο. Στο Λομέ εξορύσσονται φωσφορίτες και μάρμαρα. Η βιομηχανία δεν παρουσιάζει αξιόλογη ανάπτυξη και περιορίζεται στην επεξεργασία των ντόπιων αγροτικών προϊόντων.

Η σημαντικότερη και μόνη αξιόλογη πόλη είναι η πρωτεύουσα Λομέ, με 150.000 κατοίκους, που βρίσκεται στην παραλία και είναι, συγχρόνως, και το μεγαλύτερο λιμάνι και συγκοινωνιακό κέντρο της χώρας. Από την Λομέ ξεκινούν τρεις σιδηροδρομικές γραμμές. Η Λομέ Σοκόντε που είναι και γραμμή βάμβακος, η Λομέ-Μισαχαίε - γραμμή κακάο και η Λομέ-Ανέχο, γραμμή φοινικέλαιου. Η ποταμοπλοΐα στο Μόνο δεν εξυπηρετεί, γιατί έχει καταρράχτες.

Κρατική γλώσσα είναι η γαλλική, μιλούν όμως και διάφορα γλωσσικά ιδιώματα. Το 20% είναι Χριστιανοί-Καθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι, 5% Μουσουλμάνοι και ο υπόλοιπος πληθυσμός πιστεύει σε διάφορες δοξασίες.

Το βιοτικό επίπεδο του λαού, όπως και το εκπολιτιστικό, ιδίως στο εσωτερικό είναι πολύ χαμηλό και ο αναλφαβητισμός φτάνει και στο 90%. Χαρακτηριστικό είναι ότι η χώρα κατοικείται από μεγάλη ποικιλία φυλών, από τις οποίες πολλές βρίσκονται ακόμα σε πρωτόγονη κατάσταση.