Χάινε Ερρίκος

Από την Live-Pedia.gr

Ο Χάινριχ Χάινε, λυρικός Γερμανός ποιητής και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε το 1797 στο Ντίσελντορφ και πέθανε το 1856 στο Παρίσι και ήταν παντρεμένος με τη Γαλλίδα Ματθίλδη Κρεσέντια Μιρά.

Θεωρείται ο μεγαλύτερος λυρικός ποιητής της Γερμανίας μετά τον Γιόχαν Γκαίτε και τα πρώτα ποιητικά του έργα, που τα παρουσίασε μόλις τελείωσε το γυμνάσιο, εξυμνούν το γερμανικό χαρακτήρα και πατριωτισμό, όμως αργότερα ο θαυμασμός του στράφηκε στο Ναπολέοντα.

Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών ασχολήθηκε με το εμπόριο, όμως δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις ανάγκες του. Η επιχείρηση του πατέρα του χρεοκόπησε και γράφτηκε στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Βόννης, όπου σπούδασε με τη βοήθεια πλούσιων συγγενών του. Στο Γκέτιγκεν, όπου πήγε να πάρει το δίπλωμα της νομικής, ασπάστηκε τον προτεσταντισμό.

Στο Βερολίνο αργότερα, δέχτηκε την επίδραση του Χέγκελ, που διαφαίνεται στα ποιήματά του εκείνης της περιόδου. Στο ρομαντισμό μυήθηκε από τον Α. Σλέγκελ και το ταλέντο του εκδηλώνεται στις "Επιστολές από το Βερολίνο", που έστειλε σε εφημερίδα της Ρηνανίας (1821) και στα πρώτα "Ποιήματά" του που εκδόθηκαν το Δεκέμβριο του 1821.

Το 1823 εκδίδει το "Λυρικό Ιντερμέντζο" το ύφος του οποίου είναι κράμα ρομαντισμού και δηκτικότητας ενώ μετά την εγκατάστασή του στην κωμόπολη Μπόιελ, άρχισε να γράφει την τραγωδία "Αλμανσόρ", στην οποία θρηνεί τον ιουδαϊσμό, που συνεχώς και ανηλεώς καταδιώκεται και το "Ράτκλιφ", που αποτελούν μοναδικά δραματικά δοκίμια του.

Στο μυθιστόρημά του "Η επιστροφή" (1823-1824), παρουσιάζεται ώριμος και μεστός και στη συνέχεια γράφει τη "Βόρειο θάλασσα" (1825-1826) και το "Ταξίδι στο Χαρτς", τα οποία θα συμπεριλάβει στο "Βιβλίο των Λίντερ" (1827).

Επιβλήθηκε στα γράμματα την περίοδο από το 1827 μέχρι το 1830 όταν δημοσίευσε σε συνέχειες τις "Εικόνες του ταξιδιού", ένα βιβλίο που εμπνεύστηκε από την παραμονή του στην Ιταλία και τη Βρετανία και στο οποίο, επηρεασμένος από το φιλελευθερισμό, εκθέτει τις πολιτικές πεποιθήσεις του και "Το βιβλίο των τραγουδιών", τα οποία αύξησαν τη δημοτικότητά του και τη φήμη του.

Το 1831 εγκατέλειψε τη Γερμανία, για τις φιλελεύθερες ιδέες του, και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, προσπαθώντας να καλλιεργήσει τις πνευματικές σχέσεις των δύο χωρών, όπου κυκλοφόρησε τα βιβλία του "Γαλλικές συνθήκες" (1832), "Περί Γερμανίας", "Γερμανία, χειμωνιάτικο παραμύθι" (1844), "Νέα ποιήματα", τα οποία γράφτηκαν υπό την επίδραση των θεωριών του Καρλ Μαρξ.

Στα πενήντα του χρόνια, καταδικάστηκε σε ακινησία από παράλυση, έμεινε κατάκοιτος μέχρι το θάνατό του, και από τότε έγραψε μόνο λίγα ποιήματα, που τυπώθηκαν με τον τίτλο "Ρομαντσέρο". Στα πεζά έργα του περιλαμβάνονται και οι "Εξόριστοι Θεοί", της αρχαίας Ελλάδας, καθώς και μια περίφημη μελέτη του για τον Ιησού Χριστό. Θεωρείται ως ο ποιητής μερικών θαυμάσιων και φημισμένων έργων, όπως το "Λορελάι" και οι "Υφαντουργοί της Σιλεσίας".

Δεν ήταν μόνο ποιητής, αλλά και στοχαστής επηρεασμένος από τα κοινωνικά ρεύματα της εποχής του, και οπαδός των αρχών του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.