Κοτοπούλη Μαρίκα

Από την Live-Pedia.gr

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Μαρίκα Κοτοπούλη, Ελληνίδα κορυφαία ηθοποιός με πληθωρικό δραματικό και κωμικό ταλέντο, γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1887 στην Αθήνα όπου και πέθανε στις 3 ή σύμφωνα με άλλη πηγή στις 11 Σεπτεμβρίου 1954. Διατηρούσε σχέση με τον πολιτικό και στοχαστή Ίωνα Δραγούμη με τον οποίο συζούσε από το 1908 έως τον Αύγουστο του 1920, όταν δολοφονήθηκε από υποστηρικτές του Ελευθέριου Βενιζέλου, χωρίς να παντρευτούν. Τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία του Δραγούμη παντρεύτηκε τον Δημήτριο Χέλμη, άνθρωπο του θεάτρου, με τον οποίο έζησε ως το τέλος της ζωή της, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά.
Μαρίκα Κοτοπούλη
Μαρίκα Κοτοπούλη

Βιογραφία

Γονείς της ήταν οι ηθοποιοί Δημήτριος Κοτοπούλης που γεννήθηκε το 1848 και πέθανε το 1919 και η Ελένη Σιλιβάκου που γεννήθηκε το 1851 και πέθανε το 1926. Εμφανίστηκε στο θέατρο στην ηλικία των πέντε χρόνων και το 1894, έπαιξε στις παραστάσεις «Προμηθεύς εν Ολύμπω» στις 28 Ιουλίου 1894, στην οποία υποδύθηκε τον Έρωτα, «Λίγο απ' όλα» στις 30 Αυγούστου και «Παρθεναγωγείον» στις 4 Οκτωβρίου στο ρόλο μιας μαθήτριας. Η πρώτη αναγνώριση του ταλέντου της ήλθε στις 28 Απριλίου 1903, όταν μετά από πρόσκληση εμφανίστηκε στο «Βασιλικόν θέατρον», όμως καθιερώθηκε υπό την καθοδήγηση του Θ. Οικονόμου, με τον οποίο σημείωσε τις πρώτες επιτυχίες της, ως «Φλοριζέρ» στο «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και ως «Βιόλα» στη «Δωδέκατη Νύχτα».

Τον Οκτώβριο του 1907 περιόδευσε με το θίασο της στη Γαλλία και έδωσε παραστάσεις στο Παρίσι, ενώ παράλληλα άντλησε πείρα, κατατοπίστηκε στα μυστικά του θεάτρου και έφερε θεατρικά έργα κατάλληλα για την ίδια και το θέατρό της. Περιόδευσε ακόμη, στο Κάιρο, τη Βράιλα, την Αλεξανδρούπολη, το Βουκουρέστι, την Κωνσταντινούπολη, σε πόλεις της Γερμανίας και της Ιταλίας, ενώ στις 31 Οκτωβρίου 1930 παρουσίασε στη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια στη Βοστόνη, το Σικάγο και σε άλλες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με το έργο «Μαυριτανία» του Κιούναρ Λάιν.

Ήταν εξαρτημένη από τη μορφίνη μέχρι το τέλος της ζωής της. Για 50 ολόκληρα χρόνια κυριάρχησε στη νεοελληνική σκηνή, ενσαρκώνοντας ηρωίδες των αριστουργημάτων της ελληνικής και ξένης φιλολογίας, των κλασικών συγγραφέων, όπως «Κυρά της θάλασσας», «Αρχισιδηρουργός», «Στέλλα Βιολάντη», «Φάουστ» και άλλες. Στις 14 Μαΐου 1911 άρχισε τις παραστάσεις της στο νέο θέατρο «Αττικόν», όπου από το 1912 με δικό της θίασο πλέον ερμήνευσε την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, τον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ, τη «Φαύστα» του Βερναρδάκη. Σταθμός στη σταδιοδρομία της στάθηκε η ερμηνεία και η παράσταση της «Εκάβης" του Ευριπίδη στο στάδιο της Αθήνας. Ίδρυσε με το Σπύρο Μελά την «Ελεύθερη Σκηνή». Το 1921 τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου του Α΄ και το 1923 με το αριστείο γραμμάτων και τεχνών του υπουργείου Παιδείας.

Εισήγαγε το θεσµό του σκηνοθέτη και του ενδυµατολόγου στο ελληνικό θέατρο. Κανένα ηχητικό ή οπτικό της τεκµήριο δεν διασώθηκε και ότι γνωρίζουµε γι' αυτήν είναι από µαρτυρίες των συγχρόνων της κριτικών και διανοουµένων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Εικόνα:Lp-stamp-line.gif
LivePedia.gr :: Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια



H LivePedia.gr είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται χάρη στην εθελοντική προσπάθεια των χρηστών της.
Όλοι μπορούν να δημιουργήσουν νέα λήμματα ή να βελτιώσουν και να διορθώσουν λήμματα που ήδη υπάρχουν.

Ακολουθήστε τη LivePedia.gr στο Twitter


Προσωπικά εργαλεία
LivePedia στο iPhone
Χορηγός Φιλοξενίας Διακομιστή
*σημείωση
  • Εάν παρατηρήσετε κάποια διαφήμιση που δεν ταιριάζει εδώ, παρακαλούμε σημειώστε τη διεύθυνση στην οποία οδηγεί και ενημερώστε μας με email στο livepedia@gmail.com.